مطلبي كه در ادامه مي آيد بخشي از يادداشت هايي است كه درباره پشنهاده (پروپزال) پايان نامه كارشناسي ارشد يكي از دوستان كه براي اظهار نظر برايم فرستاده بود نوشتم. به نظرم رسيد شايد براي كساني به خصوص دانشجويان عزيز مفيد باشد.

**********

 

اینها برخی نظرات و اصلاحات در مورد این نوشته و کلا نگارش و پژوهش است. اینها را باید در هر نوشته ای رعایت کرد تا کار مطلوب تر و قابل پذیرش تر باشد. هر چه ما کارمان را تکمیل تر و بهتر انجام بدهیم، نتیجه بهتر خواهد بود. نكاتي را كه در اين نوشته يادآور شده ام نكاتي هستند كه اميدوارم تا پايان كار مراعات شوند تا كاري منظم و خوب ارائه كنيم كه در انتها نياز كمي به اصلاحات و ويرايش داشته باشد.

يادتان باشد كه قدر اين فرصت را بدانيد، زيرا به اعتقاد استاد خوبم خانم رهادوست، پايان نامه يك فرصت طلايي و اُكازيوني است كه ديگر امكان تكرار آن وجود ندارد. بنابراين تا فرصت داريد از اين موقعيت استفاده كرده و فراموش نكنيد كه شما با پايان نامه تان كه مانند شناسنامه همراه كاراكتر كاري شما خواهد بود شناخته مي شويد. بنابراين با تمام قوا و به دور از هر گونه هراسي شروع به كار كنيد و تا جايي كه توان هست مطالعه و كار كنيد. و بدانيد كه حتما اين شيوه كار كردن به ثمر خواهد نشست و آينده اي درخشان را براي شما رقم خواهد زد. از تجربيات خودم بگويم كه وقتي پايان نامه كارشناسي ارشد را مي نوشتم بيش از صدها كتاب و مقاله را خوانده و زير و رو كرده بودم. اكنون وقتي فكر مي كنم، مي بينم كه بعد از آن دوره ديگر اين فرصت برايم مهيا نشده است. پس از هر حرف و حديثي و حاشيه اي دوري كرده و فقط به بهترين كيفيت كار كه در نهايت ارتقاء علمي و شخصيتي خودتان خواهد بود بيانديشيد.

نكته ديگر اينكه، مطمئنا اولين بار كه پيشنهاده ارائه مي شود ممكن است اشكالاتي داشته باشد كه به مرور زمان اصلاح مي شود و بايد اشكالات را پذيرفت تا بتواني براي رفع آنها اقدامي انجام دهي. بنابراين اگر نوشته ها يا خط خوردگي هايم ممكن است زياد باشد براي اين است كه كار هر چه بهتر شود و به مرور با هم هماهنگ خواهيم شد. اولين پيشنهاده اي كه من ارائه كردم خيلي خط خطي تر از اين شده بود اما اين باعث شد كه كارم را بهتر انجام دهم و خودم چيزهاي بيشتري ياد بگيرم و شخصا از اين موضوع خيلي راضيم.

 

برخي نكات شكلي، ويرايشي و نگارشي

  1. از لحاظ به كار گيري فونت و شكل ظاهري پيشنهاده بايد كمي روي آن كار شود. هر چه منظم تر و زيبا تر باشد، محتواي آن با سهولت بيشتري خوانده، درك و مورد قبول واقع مي­شود
  2. همه واژه هاي انگليسي در درون متن يا بايد ترجمه شده يا آوانگاري شوند و معادل انگليسي آنها در پانويس ذكر شود
  3. فاصله هاي اضافي بين كلمات حذف شوند
  4. کلمات مرکب با نيم­اسپيس (Space)  يعنی با استفاده از کلیدهای "کنترل+شیفت+عدد2"  به هم وصل شوند؛ مانند: كتابخانه­ها به جاي كتابخانه ها
  5. رسم الخط جدانويسی فرهنگستان در نگارش رعايت شود؛
  6. فاصله بین کلمات رعایت شود. بعد از هر کلمه یک فاصله داده شود. برای علائمی نظیر ویرگول و غیره، قبل از علامت فاصله لازم نیست اما بعد از علامت حتما باید یک فاصله داده شود؛
  7. علائم  نقطه­گذاری (سجاوندی: نقطه و ویرگول و ...) و استفاده صحیح از آن در متن رعایت شود؛
  8. برخی از قسمتها منبع ندارد. برای من هم مشخص نیست که آیا نوشته خود شماست یا اینکه از جایی اخذ شده اند. در یک مقاله علمی باید تا حد امکان مراقب بود که هر ایده یا نوشته ای از کسی را مستند کرد. اگر عمدا چنین نکنیم، به اعتبار علمی خود لطمات فراوانی وارد کرده ایم. مهمترین دارایی هر کس در عالم علم، اعتبار علمی اوست که از همین نوشته های کوچک و بزرگ تشکیل می شود.
  9. فعل "شد" به مراتب بهتر از "گردید" و "می کند" به مراتب بهتر از "می نماید" است. همچنین "است" یا هست به جای می باشد. چون مصدر باشیدن نداریم.
  10. بهتر است به جاي "فرمت" از واژه "قالب" استفاده شود
  11. در مورد به كار گيري واژه "ديجيتال" يا "رقومي" فكر كنيد. من شخصا اصراري بر واژه رقومي ندارم. اما اگر شما فكر مي كنيد فارسي مناسب تر است آن را به كار ببريد.
  12. اشکالات تایپی رفع شوند؛

برای رعایت اصول بالا دو منبع زیر توصیه می­شوند:

1.       حری، عباس (1381). آئین نگارش علمی. ویرایش 2. تهران: دبیرخانه هیأت امنای کتابخانه­های عمومی کشور.

2.    حری، عباس؛ شاهبداغی، اعظم (1385). شیوه­های استناد در نگارش­های علمی: رهنمودهای بین­المللی. تهران: دانشگاه تهران.

 برخي از مطالب مرتبط را در سايتهاي زير مي توانيد ببينيد:

http://www.nouruzi.blogfa.com/post-88.aspx

http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%88%D9%BE:%D8%B4%DB%8C%D9%88%D9%87

http://ilisa.ir/Files/Docs/writing.ppt

 اين جملات هم در مورد انگيزه نوشتن مفيد هستند:


وب سايت رودررو: مايكل كراتين: رمز موفقيت من مثل رمز موفقيت ديگران است؛ دائم بنويسِ! منتظر الهام نباش. خود نوشتن الهام بخش است. اگر موفق شدى دائم بنويس، اگر ناكام ماندى، دائم بنويس، اگر سر شوقى بنويس و اگر كسلى باز هم بنويس.
ريچارد بيچ: يك وقتى من در هتلى بودم كه در اتاق مجاورش نويسنده مشهورى اقامت داشت. اين آقاى نويسنده هيچ وقت درباره نويسندگى صحبت نمى كرد، اما هر شب صداى ماشين تحريرش را مى شنيدم، چون تا ساعت ها پس از نيمه شب كار مى كرد؛ البته در آن موقع ساكنان ديگر هتل خواب بودند و صداى آن ماشين تحرير هنوز هم دائماً به من گوشزد مى كند كه كار نويسنده نوشتن است.
از ساموئل جانسون نويسنده و استاد نامدار ادبيات نقل مى كنند كه «نوشته خود را بازخوانى كنيد و درست در جايى كه فكر مى كنيد زيبا نوشته ايد، درنگ كنيد.»
گوستاو فلوبر: آنچه را كه انسان مى خواهد بيان كند، بايد مدتى دراز و با دقت فراوان نگاه كند تا بتواند جنبه اى از آن را بيابد كه پيش از آن به وسيله كسى گفته نشده است، زيرا در هر چيزى، جنبه اى بيان نشده وجود دارد. كسى كه فخر مى كند از اينكه هر چه را مى انديشد مردم آن را مى خواهند، اغلب يك تقاضاى مصنوعى براى معيارهاى پست  تر به وجود مى آورد و سپس همان تقاضا را اجابت مى كند. (جان رايت)
چارلز آرگود: در انتخاب كلمات هنگام صحبت يا نوشتن به خاطر داشته باشيد كه كلمات كوچك اغلب قوى و كلمات بلند اغلب ضعيف هستند.
گوستاو فلوبر: احساسات ما مثل آتشفشان است كه دائم غلغل، ولى گهگاهى فوران مى كند.